Iedereen is een wetenschapper

Wijze meneer Neil deGrasse Tyson heeft (zoals gewoon) slimme dingen te zeggen. Deze keer over wetenschap en kunst. Hij vertelt terloops nog even over de toekomst van robotica en dat we ons echt geen zorgen hoeven te maken over de robocalypse. We zullen zien!

“This notion that a robot might turn on us… That’s not the robots we’re creating!”

Hoe overleef ik de robocalypse?

Tip van de dag: maak je vooral geen zorgen over zombies, vampieren of godzilla’s. Ik roep al jaren – en geloof me nou, als gepromoveerd kunstmatig intelligentica heb ik hier verstand van – dat je je eerder zorgen moet maken over robots die de wereld overnemen. Mijn onderzoek naar een intelligent kookboek klinkt onschuldig, maar je wil niet wéten wat er gebeurt als je je niet aan het recept houdt.

Gepromoveerd roboticus en professionele slimmerik Daniel H. Wilson is zo vriendelijk om ons uit te leggen hoe je een robot uprising herkent en hoe je je het beste kunt wapenen tegen onze nieuwe overlords. De mensen van Epipheo maakten er een geweld(dad)ig animatiefilmpje bij.

Had ik maar een PhD in horribleness

Ja! Het is bijna zover! Dr. Horrible’s Sing-Along Blog krijgt bijna een seizoen 2!

Wat zeg je, Lassie? Is Timmy in een put gevallen? Ik bedoel, weet je niet wat Dr. Horrible is? Oei! Dr. Horrible is de grappigste musical in de geschiedenis van musicals. Goede muziek, goede woordgrappen, en starring o.a. nerdhelden Neil Patrick Harris (welbekend van How I Met Your Mother), Felicia day (welbekend van mijn vorige blogpost) en de onvolprezen Simon Helberg (welbekend van The Big Bang Theory) als sidekick Moist.

“I’m Moist. At my most bad-ass, I make people feel like they want to take a shower.”

Gelukkig is er nog niets verloren. Hier is het eerste deel van seizoen 1. Snel kijken dus, voordat seizoen 2 uit is en je je nerdvrienden écht niet meer onder ogen kunt komen.

“Wow, sarcasm! That’s original!”

De positie van vrouwen in Hollywoodfilms

Toevallig keek ik afgelopen weekend twee films waarin mannen de hoofdrol spelen: Drive en Le Havre. Dat is dan ook meteen de enige overeenkomst tussen de films: Drive gaat over snelle auto’s, geld en geweld, terwijl Le Havre op een sympathieke, wat houterige manier vertelt over een lieve oude man en een jonge vluchteling uit Afrika.

Is het dan toeval dat mannen de hoofdrol spelen in beide films? Niet volgens Anita Sarkeesian van Feminist Frequency. Ze haalt hierbij de Bechdel Test aan, waar een film voor slaagt als:

  1. er twee vrouwen in spelen;
  2. die met elkaar praten;
  3. over iets anders dan een man.

Valt alleszins mee, zou je denken. In onderstaand filmpje onderwerpt Sarkeesian de Oscarnominaties van dit jaar aan de Bechdel test. Waarschuwing: kijk vooral het hele filmpje uit voor een aantal noodzakelijke nuanceringen aan het einde.

Niet onlogisch, aangezien de Oscar-commissie grotendeels uit blanke, oudere mannen blijkt te bestaan: 77% is blank, 94% is man en 98% is boven de 40. Nogal wiedes dat die vaker stemmen voor verhalen met karakters waar ze veel mee gemeen hebben. Maar maakt dat die scheve verhoudingen acceptabel?

Nog één opmerking om af te sluiten: ik ben het er niet mee eens dat Bridesmaids een stoere vrouwenfilm is. De hoofdpersoon van de film is (net als alle vrouwelijke hoofdpersonen uit rom-coms) erg ongelukkig dat ze nog niet getrouwd is. De film draait nota bene om een bruiloft (wat tenslotte de belangrijkste dag in het leven van de vrouw is). Het enige “stoer-vrouwelijke” aan de film is dat de dames deze keer actief meedoen aan de poep-en-kots-humor. Lovely.