Ennuigi: Luigi als melancholieke kettingroker

Ik hou wel van Luigi, de grotere, groene broer van Mario. Hij is de underdog, zelfs zo erg dat Mario en Luigi samen de Mario Bros heten, wat natuurlijk gek is, want heten ze soms Mario van hun achternaam, en zo ja, wat voor ouders geven hun kind dezelfde voornaam als hun achternaam?

Hoe dan ook, Luigi is een een gek verschijnsel, iemand van wie we niet zoveel weten, maar in Ennuigi komen we voor het eerst de donkere kant van Luigi tegen. Ennuigi is een gekke game, als je het überhaupt een game kunt noemen. Luigi blijkt een melancholieke kettingroker te zijn, die eigenlijk best een hoop ethische twijfels heeft over het “werk” dat hij samen met zijn broer doet.

Ennuigi Ennuigi

Spelen: Ennuigi (browser, gratis).

Wobble Yoga: QWOP, maar dan met yoga

Ken je QWOP nog? Dat spelletje van het type “simpel idee, moeilijk om te winnen”? Dat spelletje dat op heel even zo beroemd was dat mensen zich als QWOP verkleedden met Halloween?

Dat dus. Het slechte nieuws is dat je QWOP waarschijnlijk nog steeds niet kan winnen, het goede nieuws is dat er een nieuw soort QWOP is: Wobble Yoga.

Wobble Yoga

Laat ik meteen maar even verklappen: ik was niet zo’n held in Wobble Yoga. Idee van het spel is dat je – ongeveer net als in QWOP – met verschillende toetsen op véél te gedetailleerd niveau je game character bestuurt. In Wobble Yoga moet je dan in een yoga-pose terechtkomen. En dat is is nog moeilijker dan in het echt.

Zo ziet dat er ongeveer uit, bij mij dan in ieder geval:

Wobble Yoga is moeilijk

Wobble Yoga is hilarisch, maar lastig. Maar in tegenstelling tot QWOP is het wel te winnen: uiteindelijk is het gewoon een kwestie van doorzettingsvermogen. Op mijn tandvlees heb ik het uiteindelijk toch gehaald. Kijk!

Yes, Wobble Yoga gewonnen!

Spelen kun je hier! Wat is jouw recordtijd?

Quantumschaken met Stephen Hawking en Paul Rudd

Tussen het namenbattle-geweld door, even iets heel anders. Dit filmpje is namelijk héél erg Lady Geek – even puntsgewijs:

  • Stephen Hawking die in zijn vrije tijd kattenfilmpjes kijkt, wat me sowieso vrij realistisch lijkt;
  • Paul Rudd, die sinds Clueless érg goed opgedroogd is;
  • allerlei droge grappen (“5pm GMT.” “GMT, what does GMT mean, is that like LOL or something?”);
  • en dan iets wat er erg gaaf uitziet: quantumschaken.

Er doen geruchten de ronde dat dit fimpje een aankondiging zou moeten zijn voor een Kickstartercampagne voor het quantumschaakprogramma, maar dat wordt in het filmpje zelf dan weer helemaal niet genoemd. Het schijnt dat we hier volgende week meer over horen, maar hoe of wat is dan weer onbekend. Ik vind het maar ingewikkeld. (Beetje net als quantummechanica zelf. Ha!)

En áls het dan ook daadwerkelijk gaat gebeuren: wie mag ik als eerste uitdagen voor een potje quantumschaak?

(Stephen Hawking en Paul Rudd, als jullie dit lezen: THE GAME IS ON.)

This War of Mine: een game om van te huilen

This War of Mine is een akelig spel.

This War of Mine

Overleven is je enige doel en je enige taak in This War of Mine.

Eigenlijk is het een soort The Sims, maar dan de naarste variant die je je kunt verzinnen. Je huisje met popjes is een half ingestorte woning in een door oorlog verwoeste stad.

This War of Mine - The house

Het huis waar Marko, Pavle en Bruno wonen.

Je hoofdpersonen zijn drie vrienden die elke dag moeten vechten voor hun leven: ze moeten ergens eten zien te halen, en materialen om vuurtjes te kunnen stoken en een radio te bouwen. En wapens, want iederéén is dus ’s nachts op strooptocht, dus je spullen zijn niet veilig als je ze niet bewaakt.

This War of Mine - We were attacked at night

Een uitzichtloze situatie: de jongens hebben honger, dus de strooptochten gaan slecht, dus het lukt ze niet om wapens te stelen, dus alles dat ze wél weten te bemachtigen wordt prompt door andere scharrelaars afgepakt.

Ik moest huilen van This War of Mine.

Niet omdat Marko doodgeschoten werd tijdens een strooptocht omdat hij probeerde een meisje te redden dat bijna werd verkracht door een of andere wreedaard. Ja, daar werd ik ook droevig van. De huisgenoten trouwens ook.

This War of Mine - I can't believe Marko was killed

Hij probeerde alleen maar iets goeds te doen.

Nee, ik kon een enkele traan niet tegenhouden op het moment dat mijn andere twee hoofdpersonen bijna stierven van de honger en ik moest beslissen of ik een ouder, ongewapend echtpaar van hun eten wilde beroven. Ik wilde het niet. Bruno en Pavle hadden honger. De oude man smeekte me om hun eten niet mee te nemen.

This War of Mine - Quiet house

“I beg you, don’t take the food, we have so little.” Shit. Een ongewapende, oude man. Maar ik heb ook honger. Wat nu?

Het is natuurlijk allemaal maar een spel. Maar al deze situaties zijn in het echt voorgekomen. Ik ken ze inmiddels vrij goed omdat ik erover schrijf, maar ook omdat ik twee maanden geleden in Bosnië was en de ruïnes in Mostar en Sarajevo zag en de verhalen hoorde over klasgenoten die tot een andere bevolkingsgroep bleken te behoren en dus opeens voor je deur stonden met een mitrailleur.

This War of Mine is een heftige game, die je zeker niet moet spelen als je behoefte hebt aan licht vermaak. Er zitten veel kanten aan het spel: je kunt met verschillende personages spelen en je kunt – als dat lukt – je huis inrichten door bedden te bouwen van sloophout, met een zelfgemaakt fornuis dat ook als kachel kan dienen, en een goed gevulde medicijnkast. Maar de kans is groter dat dat je níet lukt. Is dat erg? Nee. This War of Mine is niet een spel om te winnen, maar om te beleven.

War is not a choice, is het motto van de game. Het spelen van deze game is wél een keuze, en eentje die absoluut aan te raden is.

Kopen? This War of Mine, €18,99 op Steam.

UPDATE 16 maart 2016: This War of Mine voor iPad/iPhone is tijdelijk maar €3,99.

Makkelijker schrijven met Elegy for a Dead World?

Bijna een jaar geleden stopte ik tien dollar in Elegy for a Dead World: a Game about Writing Fiction. Het feit dat ik nu pas een stukje schrijf over de game, is geheel mijn schuld, want de makers van Elegy hebben zich netjes aan hun belofte gehouden en een paar maanden na de succesvolle Kickstarter-campagne een complete game afgeleverd.

En wat een game. De karakteristieke stijl – half abstract, half kleurrijke sci-fi – komt overal in terug, vanaf het keuzemenu aan het begin van de game.

1 Open portal

De opzet van de game is zo simpel dat het de definitie van ‘game’ aardig oprekt. Je bent een astronaut en je probeert je logboek te vullen terwijl je rond door een wonderlijke buitenaardse wereld loopt. In de basis is Elegy eigenlijk een platformgame: je loopt aan de linkerkant een scherm binnen, waarop je kunt rondlopen en vliegen, tot op het punt dat je bij een schrijfprompt komt. Op dat moment heb je een simpele taak: fill the blanks. Geen antwoord is goed of fout. En als je klaar bent, loop je weer verder en krijg je een volgende scène voor je neus. Elk level bestaat uit een stuk of wat scènes.

2 Prompts

Ben je op een planeet met vreemde wezens? Of op een post-apocalyptische aarde? Waarom kom je niemand tegen? Waar kom je eigenlijk vandaan en wie ben je als hoofdpersoon? Nogmaals: alle antwoorden zijn goed. Dat is waar de game om gaat: zelf de antwoorden verzinnen. Elegy is specifiek ontworpen als hulpmiddel voor creatief schrijven. De spectaculaire tekeningen zijn voor zoveel verschillende interpretaties vatbaar dat je grotendeels een eigen draai kunt geven aan het verhaal.

4 Free prompt

De prompts variëren van heel specifiek en beperkend tot compleet vrij. In de meest vrije opzet krijg je alleen de tekeningen voorgeschoteld, maar mag je van nul tot eind je eigen verhaal verzinnen. Omdat het ook mogelijk is om zelf een schrijfprompt te maken én te uploaden, kun je er werkelijk van alles mee doen, ook met andermans prompts. Zo kun je de game ook educatief inzetten.

5 Choose prompts

Elegy doet wat het moet doen, maar werkte voor mij toch niet inspirerend genoeg. Na één of twee zinnen per scherm was ik wel weer klaar, waardoor ik steeds aan het einde van een level alleen maar een heel kort verhaaltje had. Alsnog is het een leuke schrijfstarter bij gebrek aan inspiratie of als korte vingeroefening. Als je graag schrijft vanuit een vast kader en snel geïnspireerd raakt door visuele input, is Elegy absoluut iets voor jou.

Kopen? Elegy for a Dead World, €14,99 op Steam.

Songfestivalbingo 2015!

Het is weer zover: het Songfestival is vanavond! Het nummer één clichématige evenement van het jaar, en de reden dat ik ooit ben begonnen met clichébingo’s maken. Dus of Nederland nou in de finale staat of niet, je kunt altijd meedoen. Klik hier om de kaarten te downloaden, kies één of meer nummers en deel vooral je voortgang via Facebook en Twitter.

songfestivalbingo2015

Het vakje ‘landen die niet in Europa liggen’ mag je deze keer al van tevoren afkruisen: Australië doet ook mee. (Que?)

Koningsnacht-bingo 2015!

Het was even stil op Lady Geek, omdat ik drie weken internetloos door het leven moest gaan. (Overigens bleek dat bij lange na niet zo’n hel als sommige mensen je laten vermoeden.)

Maar vandaag zou ik niet stil durven blijven: straks begint de Vrijmarkt op Koningsnacht, de Utrechtse proloog voor Koningsdag, en aangezien dat een van clichés aan elkaar hangend evenement is, kan ik dat niet zonder bingo voorbij laten gaan. Print de kaarten, deel uit aan je vrienden, pennen mee, en hop, de straat op! Uiteraard is ‘vrijmarkt’ ook te vervangen door ‘rommelmarkt’ en ‘Koningsnacht’ ook door ‘Koningsdag’, en andere equivalenten die in jouw stad of dorp van toepassing zijn. Een klein fragment:

koningsnachtbingo-2015

Je downloadt ‘m hier: Koningsnachtbingo 2015.

Breng je ook verslag uit via #koningsnachtbingo op Facebook en/of Twitter?