De geheimen van de borstenfysica

Het gebeurt me niet zo vaak dat ik even moet ophouden met het typen van een artikel omdat ik te witheetgloeiend van woede en ergernis ben om verder te schrijven. Gefeliciteerd, breast physics! Het is je gelukt! De les voor mij: ik moet sowieso ophouden met comments lezen op artikelen over iets met vrouwen en games. De les voor gamedevelopers: let wat beter op borsten.

Vrouwelijke personages in computerspellen blijken lastig te zijn, om meerdere redenen. Er zijn er om te beginnen al vrij weinig. Ze dragen gekke pakjes (als je denkt dat het wel mee valt, nee dus – maar het kan ook beter!). Ze worden ongegeneerd als sekssymbool gezien. En om het hele drama compleet te maken: compleet onrealistische borstenfysica.

Leuke vechtbikini-rollade-outfit.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar mijn gezicht staat nu ongeveer zo:

Nee, nee, gewoon nee.

Kijk, het is natuurlijk ook best lastig om een realistisch bewegende boezem te maken. Gamedevelopers zijn vaak mannen en die kunnen niet even naar de spiegel lopen om te bekijken hoe een vrouwelijk bovenlijf in beweging er ook alweer precies uit ziet. En we weten allemaal dat voorbeelden op internet niet altijd even realistisch zijn. Vandaar misschien ook dit soort misstanden (ik zou het gifje willen embedden, maar het is echt te fucking nasty).

Ergens snap ik het ook wel. Borsten zijn lastig om goed te doen. (That’s what she said.) Borsten zijn ingewikkelde lichaamsdelen die bestaan uit spier, klier, vet en huid, in oneindig veel soorten en maten en posities en varianten. Ik durf te stellen dat geen twee borsten gelijk zijn, zelfs niet als ze samen bij één vrouw horen. Maar als vrouw zie je in één oogopslag of er iets mis is met hoe ze eruit zien en bewegen (zie ook: borstimplantaten).

Gelukkig zijn er ook gamestudio’s die echt hun best doen en vrouwen uitnodigen om hun mening te geven over de conceptversie van hun vrouwelijke personages:

Curiously, the negative response occurred both when the physics were unrealistic, and when the physics were turned off. It seems as if there’s a very fine line to walk when it comes to breast physics: they can’t be too exaggerated or too toned down without having people feel as if something is wrong. You might think of it as “the uncanny valley of breasts.”
– How Video Game Breasts Are Made (And Why They Can Go Wrong), Kotaku, 24 februari 2015

Niet zo gek, wat mij betreft: als het er verkeerd uitziet, ziet het er gewoon verkeerd uit. (Zie ook: Photoshop disasters.)

Niet dat dat uit hoeft te maken: volgens dit artikel is borstenfysica helemaal niet bedoeld om vrouwelijke personages een realistisch uiterlijk te geven, maar in plaats daarvan ‘meant to titillate’. (Ik vind het artikel licht verwarrend en toch sterk onuitstaanbaar; zie zinnen als: ‘It is an effect that dispose more female sexuality.’ Ik snap het niet, maar word er toch een beetje geïrriteerd van. Ergens wel een knappe prestatie.)

Maar als we even een leap of faith nemen en er toch van uitgaan dat gamedevelopers graag willen dat vrouwen niet afknappen op de borsten van hun personages: hoe werkt dat dan? Hoe laat je als developer een borst realistisch bewegen? In animatiefilms worden dat soort dingen toch ook gedaan, zou je zeggen. Er zijn verschillende manieren: je kunt borsten modelleren d.m.v. botten en een zekere veerkrachtigheid van het weefsel, of het recentere soft-body dynamics, dat bijvoorbeeld ook in animatiefilms gebruikt wordt. Of het simpelere alternatief: je geeft ze gewoon een stevige sport-bh.

Maar als je het dan goed doet, zijn de fans het er weer niet mee eens.

“We were getting feedback from the overseas offices to tone down the sexuality — to tone down the sexiness of the game, and of the characters,” he remembers. But once feedback […] came in, those plans changed. “We actually got a lot of feedback from people who were playing it, saying, ‘We want bigger breasts. Make the characters more like that.’ That was kind of surprising.”
– Team Ninja learns to fear its fans, Gamasutra, 26 september 2012

Goed. Ik geef het op. Ben je als gamestudio nóg zo goed bezig, willen de losers die je game spelen toch liever een vrouw die eruit ziet alsof ze waterballonnen op haar ribbenkast geïmplanteerd heeft gekregen. Dus, gamers, een betere borstenfysica begint bij jezelf. Ik koop geen games met dysfunctionele borsten meer.

Of moeten we ons hier bij neerleggen en overdreven beweeglijke borsten eerder zien als hilarisch dan aanstootgevend? Zoals deze jongens: ‘My dick is dangling and I love it!’ (Maar even één ding: kunnen we dan ook een ‘ULTIMATE GAME OF WOMANLINESS’ maken ter compensatie?)

Nee, dat werkt toch niet helemaal. Omdat die gekke stuiterbal-borsten om de een of andere reden toch als erotisch worden gezien, in tegenstelling tot de swingende familiejuwelen in het filmpje hierboven. Of spreek ik nu alleen voor mezelf?

4 reacties op “De geheimen van de borstenfysica

  1. Vind de voorbeelden die je geeft niet erg representatief.
    Dat ‘misstanden’ gifje is uit een mod (http://en.wikipedia.org/wiki/Mod_%28video_gaming%29) en het spel dead or alive is berucht voor zijn over the top borst fixatie en bijbehorende kansloze doelgroep.

    Niet dat ik het er niet mee eens ben dat vrouwen in computerspellen vaak slecht uit de verf komen maar dit artikel bestaat voornamelijk uit open deuren.

  2. Ik denk dat de games industrie het niet snapt. Begrijp me niet verkeerd, schaarsgeklede dames, prima natuurlijk, maar wanneer ik naar iets anders ‘typisch voor mannen’ kijk: Magic the Gathering, worden vrouwen op een heel andere manier neergezet.

    Wat blijkt: De meeste mannen/jongens waarderen mooie art boven onmogelijke borsten. Moet maar eens een goed onderzoek naar worden gedaan. Het is vaak te gekleurd.

    • ‘de games industrie’ vergelijken met Magic is een beetje raar, Magic is één spel van één uitgever met één artdirector
      ‘De games industrie’ is een verzameling van elk bedrijf wat ooit betrokken is geweest bij het ontwikkelen van een computerspel.
      En ja, daar zitten smakeloze figuren tussen zoals team ninja, en blijkbaar is er vraag naar het soort rommel wat ze produceren, prima, als je er niks aan vind dan koop je het niet.
      Maar voor iedere team ninja kan ik je een studio of developer noemen die wél toffe dingen maakt of fatsoenlijke vrouwelijke karakters neerzet
      (en een heleboel middelmatige studio’s die er een beetje tussen in zitten)

      Mijn punt is, het is onmogelijk om alles te spelen wat er uit komt, speel wat je aanspreekt en laat stomme studio’s lekker hun stomme spellen maken voor hun stomme doelgroep

  3. Ja, het is erg moeilijk om goede borstenphysics te maken. Vond deze quote uit het Kotaku-artikel erg goed: “I don’t [think] breasts need to be realistic in games, unless that’s what [developers] are going for…but [developers] should be aware that if the breasts are moving in a weird way, then it just becomes the uncanny valley for women.”

    En dat klopt als een bus. Mijn echtgenoot riggt modellen voor games, dus ik weet hoe moeilijk het is en hoe erg je werk als artist wordt bemoeilijkt door de engine, de capaciteit etc, zoals ze ook in het artikel aangeven. Denk ook dat veel games, op uitschieters zoals DoA na, gewoon hetzelfde skelet pakken voor mannen als voor vrouwen. Als ik het me goed herinner was FemShep ook een vrouwelijke versie van MaleShep.En een mannelijk skelet ziet er anders uit dan een vrouwelijk exemplaar in het echt, dus in principe zou het beter zijn om een vrouwelijke rig te maken, dan is de aanhechting en dus ook de mogelijkheid om er echt(er) uitziende boobs aan te plakken, makkelijker dunkt me.
    Als je om je heen kijkt, dan zie je genoeg boobs, ook als de devs en artist niet thuis ‘toegang’ hebben tot een set echte exemplaren. En het is als vrouw frustrerend om het zoveelste paar meloenen te zien op een meisje/vrouw van 1.50 meter en 50 kilo die pretenderen te bewegen als echte borsten. Zulke mensen hebben, uitzonderingen daargelaten, alleen zulke boobs als Schumacher en co. ze erin hebben gepropt. En die dingen bewegen weer heel anders dan een stel borsten dat bestaat uit bindweefsel, vet, spieren en klieren. Persoonlijk erger ik me vreselijk aan die nepbasketballen die door moeten gaan voor echte exemplaren. Maar goed. We hebben nog een lange weg te gaan.

    P.S. Volg je toevallig ook Jezebel? Hoe leuk zijn de illustraties van Jim Cooke?

Geef een reactie