Lady Geek leest #7

Wil je koffie of thee? (Ionica Smeets op De Redactie, februari 2013)

‘Toen iemand de legendarische wiskundige Bertrand Russell vroeg of zijn pasgeboren kind een jongen of een meisje was, zou hij geantwoord hebben: ‘Ja, natuurlijk.’ Ik weet niet of dit verhaal waar is, maar het klinkt vrij aannemelijk.’ Ik had ooit zo’n huisgenoot. Vroeg ik heel onschuldig: ‘Wil je een mes of een lepel bij je spaghetti?’, was het enige antwoord dat ik kreeg een welluidend ‘Ja.’ Zelf ben ik net zo goed logicus als (computationeel) taalkundige en heb ik dus allerlei redenen om gewoon een normaal, sociaal wenselijk antwoord te geven. Maar zoals altijd kun je ook van deze oncoöperatieve logici een beter antwoord krijgen als je gewoon de juiste vragen stelt.

Fifty shades of gay (TEDxWomen, december 2012)

Het leven is makkelijker als we mensen in hokjes stoppen. Sterker nog: we zijn geëvolueerd om dat te doen, omdat we zo met onze beperkte hersenkracht iets kunnen met al die ingewikkelde mensen en dingen die we tegenkomen. Maar wat betekent dat voor je identiteit? Wat betekent dat als je je niet elke dag hetzelfde voelt? En hoe kan je als buitenstaander toch onthouden dat niet iedereen in zo’n hokje hetzelfde is? Lees verder

Lady Geek leest #6

Prins (wit paard)² + bloedmooie prinses = lang en gelukkig leven (Nadelunch.com, september 2012)

Hier hou ik van: willekeurige dingen opschrijven in de vorm van wiskundige formules, en dan analyseren. ‘Wie denkt dat literatuur(wetenschap) puur en alleen voor bètanitwits is, moet zich voor de grap eens vertrouwd maken met de theorieën van de Russische structuralist Vladimir Propp. Hij wist doodordinaire sprookjes om te zetten in ingewikkelde wiskundige formules.’

De wiskundige formule van een sprookje

These Neopets Have Been Alive for 13 Years (Mashable, juli 2013)

Weet je nog van vroeger, Neopets? Ik had ook een account, en een stuk of drie virtuele beestjes. Ik heb zelfs wel eens een internetkennis voor ze laten zorgen toen ik op vakantie ging. (Even for the record: het was 2001. Ik was een tiener. Zo gingen die dingen toen.) Lees verder

De geheimen van de borstenfysica

Het gebeurt me niet zo vaak dat ik even moet ophouden met het typen van een artikel omdat ik te witheetgloeiend van woede en ergernis ben om verder te schrijven. Gefeliciteerd, breast physics! Het is je gelukt! De les voor mij: ik moet sowieso ophouden met comments lezen op artikelen over iets met vrouwen en games. De les voor gamedevelopers: let wat beter op borsten.

Vrouwelijke personages in computerspellen blijken lastig te zijn, om meerdere redenen. Er zijn er om te beginnen al vrij weinig. Ze dragen gekke pakjes (als je denkt dat het wel mee valt, nee dus – maar het kan ook beter!). Ze worden ongegeneerd als sekssymbool gezien. En om het hele drama compleet te maken: compleet onrealistische borstenfysica. Lees verder