Toevallig las ik vandaag een essay van Roxane Gay (uit haar nieuwste boek) waarin ze zichzelf een slechte feminist voelt. Toevallig, want afgelopen week had ik het nog met een collega over rolverdelingen in relaties, en dat ik me af en toe een beetje schuldig voel als ik de traditioneel vrouwelijke taken doe en mijn lief de traditioneel mannelijke klusjes. Ja, veel dingen doen we samen. Maar de geest van die traditionele rolverdeling is niet te ontkennen: ik kook elke dag, mijn lief doet de afwas. Ik zal eerder een naald en draad ter hand nemen, terwijl hij beter met gereedschap overweg kan.
Hoe kan iemand die in de afgelopen maand vier paar schoenen gekocht heeft een goede feminist zijn? Ik respecteer het als vrouwen hun oksels niet scheren, maar voel me zelf ongemakkelijk als ik met stoppels onder mijn armen in het openbaar verschijn. Ik hou meer van romantische comedy’s dan van actiefilms. Ik drink graag prosecco en je maakt me blij met chocola. Ik heb een streefgewicht en pas mijn eetpatroon daarop aan. Ik hou van mooie auto’s, maar vraag me alsjeblieft niet om de olie te vervangen. Lees verder


