En hierbij zoals beloofd: School of Thrones, deel 2! (Deel 1 vind je hier.) Met nieuwe karakters zoals co-assistant-vice-principal Baelish en coach Balon, die Theon een poepie laat ruiken. NICE.
Maandelijks archief: maart 2013
Meatloaf-cupcakes
Weet je wat leuk is? Eten in een andere vorm dan normaal. Kebabspiesjes met fruit. Een zoete courgettetaart (à la carrot cake). En ik droom ervan om nog eens een keer zo’n chocoladefontein te vullen met dipsaus. Leuk voor bij de chips op een feestje! Een andere ontdekking is kaasfondue in mac & cheese-versie – maar daarover later meer.
Dus toen ik een recept voor hartige meatloaf-cupcakes tegenkwam, moest ik het wel proberen. En met succes! Zeker met een heerlijke toef aardappelvenkelpuree erg aan te raden.
MEATLOAF-CUPCAKES (gebaseerd op Mamas Meatloaf)
Voor het glazuur:
- 6 eetlepels ketchup
- 4 eetlepels water
- 1 eetlepel mosterd
- 1 eetlepel bruine basterdsuiker
- 1/4 theelepel chilipoeder
Voor de cupcakes:
- 300 g (mager) gehakt
- 4 eetlepels paneermeel
- 1 ei
- 1 kleine ui, gesnipperd
- 1/2 theelepel chilipoeder
- 1/2 eetlepel Worcestershire sauce
Evt. serveren met aardappelvenkelpuree.
Bereiding
Verwarm de oven voor op 180º. Meng alle glazuur-ingrediënten in een kleine kom. Meng alle meatloaf-ingrediënten en doe ze in papieren cupcake-vormpjes in een cupcake-bakvorm. Giet het glazuur over de cupcakes (waarschijnlijk heb je glazuur over, dat kun je als saus gebruiken). Zet de meatloafjes in de oven en bak 25-30 minuten, totdat het midden van de cupcakes gaar is.
Maak ondertussen, indien gewenst, de aardappelvenkelpuree. Zodra je cupcakes klaar zijn, spuit je de puree met een slagroomspuit of knijpzak in slagroomvorm op de cupcakes. Klaar!
Game of Thrones in 1995
Dit is hoe de intro van Game of Thrones eruit had gezien als de serie in 1995 was gemaakt. Spectaculair! Voor mijn gevoel zagen alle intro’s van series uit mijn jeugd er zo uit. Veel te lange intro’s met sfeervolle/opzwepende muziek en dan een heel stel van die bij elkaar geknipte shots uit de serie met de naam van de acteur eronder… Klassiek.
Discussiepunt: voor mijn gevoel lijkt deze Game of Thrones-intro eigenlijk meer op tv-series rond 1990 dan rond 1995. Zie bijvoorbeeld: The Wonder Years, Growing Pains, Full House, Beverly Hills. Het enige voorbeeld van deze intro-stijl uit midden jaren ’90 dat ik zo gauw kan vinden is 7th Heaven. Of mis ik iets?
(Hoewel: eigenlijk is dit type intro van alle tijden. Zie o.a.: Dallas (jaren ’70), Family Ties (jaren ’80), Gilmore Girls (jaren ’00).)
En ondertussen: nog 15 nachtjes slapen tot seizoen 3!
Prom night is dark and full of terrors
Supergoede mash-up: Game of Thrones als high school-serie. Zou wat mij betreft mogen bestaan. Als groot liefhebber van Game of Thrones en stiekem liefhebber van high school-series (ssst, niet doorvertellen) kan ik niet anders dan fan zijn van deze mash-up.
Houden jullie ondertussen ook de stand bij? Nog maar 17 nachtjes tot seizoen 3!
Aaron Swartz, tragische internetheld of onhandige jongen?
Aaron Swartz in 2009
Misschien weet je nog niet wie Aaron Swartz is. Of was, moet ik zeggen, want hij is dood. Zelfmoord. Afgelopen januari. Hij was 26. En als je wel eens een RSS-reader hebt gebruikt, of Reddit hebt bezocht, of iets met Creative Commons hebt gedaan, dan heb je dat deels te danken aan dit jonge, getroubleerde genie.
Ik had al wel een paar dingen gelezen over Swartz. Over zijn briljante uitvindingen. Over zijn excentriciteit. Over het feit dat hij 14 was toen hij meewerkte aan de RSS-standaard. Over de miljoenenrechtszaak die tegen hem liep. Maar waar dit artikel in The New Yorker als geen ander in slaagt, is om de lezer te laten snappen hoe Swartz in elkaar zat. Hoe zijn merkwaardige geest werkte. Waar hij zich zorgen over maakte. Welk effect zijn naasten op hem hadden. Hoe hij zich voelde door die vermaledijde rechtszaak.
En dat alles door een combinatie van citaten van mensen om hem heen – waaronder zijn vader, zijn vriendin en een ex-vriendin – afgewisseld met stukjes uit blogartikelen van Swartz zelf, plus genoeg achtergrondinformatie om het verhaal compleet te maken.
The other night, when [redacted] asked me why I switched from computer science to sociology, I said it was because Computer Science was hard and I wasn’t really good at it, which really isn’t true at all. The real reason is because I want to save the world. Maybe I didn’t say that because it sounds sort of crazy.
– Aaron Swartz (2005)
En dan wordt het verhaal opeens nog veel hartverscheurender dan het was. Dan wordt het opeens veel begrijpelijker dat zo veel mensen zo sterk reageerden op zijn dood. Dan valt de excentrieke internetheld van zijn voetstuk: Swartz is eigenlijk gewoon een jongen die probeert alles goed te doen en uiteindelijk wordt ingehaald door onhandigheden en tegenvallers.
We spend so much time waiting to start to live. He always went big—he never looked for permission to go big. He assumed that he could talk to anyone he wanted, and he was right, and it wasn’t because he was super-special-genius-boy, it was because he tried.
Nogmaals: een spectaculair artikel. Lezen dus.
Princess Peach, Zelda en andere zwakkelingen in videogames
Pardon? Wat zeg ik nou? Zwakkelingen? Jawel! Ik hou van vrouwen als geen ander, maar in een hoop computergames worden vrouwen nu eenmaal neergezet als zwakkelingen.
Feminist Frequency (mede mogelijk gemaakt door ondergetekende, via Kickstarter) vertelt in onderstaande video over o.a. Super Mario, Donkey Kong, Legend of Zelda, Prince of Persia en andere computergames waarin vrouwen er niet best aan toe zijn.
Grote bonuspunten voor de uitleg van waarom het nou eigenlijk erg is dat vrouwen worden neergezet als zwakkelingen. Ik wil geen zeikerige feminist zijn en me dus niet aanstellen over elk wissewasje, maar we hebben hier zowaar een goed onderbouwde theorie over de verwerpelijkheid van de damsel in distress. Kijk vooral even.
Nerdgasm: Dita von Teese in een 3D-geprinte Fibonacci-jurk
Spectaculair: een 3D-geprinte jurk! Die gebaseerd is op Fibonacci-getallen en de gulden snede! Speciaal voor de buitengewoon charmante Dita von Teese!
Even, zoals het hoort, de technische specificaties: de jurk bestaat uit 17 delen die uit een 3D-printer komen en vervolgens zwart geverfd zijn, plus ruim 13.000 zwarte Swarovski-kristallen. De 3D-geprinte onderdelen zijn flexibel en sluiten perfect op elkaar aan.
Meer over hoe en waarom de jurk gemaakt is kun je zien en horen in onderstaand filmpje.
De mogelijkheden van 3D-geprinte kleding zijn eindeloos. Stel je voor: perfect passende, persoonlijke kleding, speciaal voor jou gemaakt. Van allerlei gekke materialen. En als je je eigen 3D-kledingprinter thuis hebt staan, kun je zelfs thuis patronen downloaden van internet en live je eigen kleding maken. In die zin is het weer een nieuwe toevoeging in het rijtje handwerken: na breien, haken en naaien een nieuwe manier om je eigen kleding te fabriceren.
Het lijkt mij wel handig. Stel, je hebt morgen een feestje en je was nog op zoek naar het perfecte paarse jurkje. Met een 3D-printer is dat een kwestie van een leuk patroon op internet zoeken, je precieze lichaamsmaten instellen, een paarse cartridge in je 3D-printer zetten en hop, een paar uur later heb je een paars jurkje dat zit als gegoten en perfect past bij de gelegenheid. Ik zie het wel zitten. Jij ook?
Overigens is het 3D-printen van jurken niet nieuw: al in 2011 printte Nederlandse modeontwerper Iris van Herpen haar eerste kledingstukken. Een korte documentaire (13 minuten) over Iris van Herpen en het 3D-printen van kleding:
Informatica: voedingsbodem voor vrouwenemancipatie
Een van mijn favoriete recente tv-series is Bomb Girls, een serie over vrouwen in een Canadese bommenfabriek tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is een interessante tijd voor de dames: hun plaats is niet meer achter het aanrecht, maar op de fabrieksvloer. De mannen vechten immers aan het front, en die bommen bouwen zichzelf niet.
In onderstaand filmpje wordt de vergelijking gemaakt tussen Rosie the Riveter, icoon van vrouwenemancipatie tijdens de Tweede Wereldoorlog, en de 21e-eeuwse vrouw met een technisch beroep. Het is eigenlijk heel eenvoudig. Er is simpelweg meer mankracht (m/v) nodig, en zonder vrouwen hebben we te weinig technici en programmeurs om de sterk groeiende behoefte te bevredigen.
Tot slot, voor eenieder die geïnteresseerd is in vrouwenemancipatie, de Tweede Wereldoorlog, spannende verhalen, prachtige jaren ’40-jurken, Canadese accenten, hartverscheurende subplots, mooie dames en/of halfnaakte Italianen: de trailer van Bomb Girls. Aanrader.
Robots en cocktails, twee van de beste dingen des levens
Twee van mijn favoriete dingen in het leven: cocktails en robots! Voorbeeld één is deze robotcocktailshakemachine met een aantal Mannekens Pis als onderdelen. AWESOME.
Voorbeeld twee is iets minder spannend, maar wel in het echt te aanschouwen in Groningen: