Rust, reinheid, regelmaat en reuring: tips voor Locktober

Het langverwachte moment is daar: de R zit weer in de maand en is ongeveer 1,3.

Met andere woorden: we zitten voorlopig weer meer thuis. Als kantoorarbeider kan ik mijn werk ook uitvoeren op mijn van kartonnen dozen en andere huiselijke troep in elkaar geknutselde werkplek aan mijn eettafel, wat betekent dat ik dat dus ook moet doen. De wekelijkse kantoordag is voorlopig voorbij.

Het lijkt me sterk dat we over drie weken weer voldoende opgekalefaterd zijn om weer meer te mogen, maar wat ik in het afgelopen halfjaar wel heb geleerd: de situatie kan nog zo ellendig zijn, ik houd stand. Moed en vertrouwen! Dat heet ook wel de Stockdale-paradox: wees pessimistisch over de situatie, maar optimistisch over je eigen veerkracht.

Die veerkracht kun je helpen. De verstoorde tijdsbeleving die je ervaart – pre-corona lijkt honderd jaar geleden, maar gister was het nog juni – is geheel verklaarbaar: Lees verder

Als je land je wereld is: vakantietips in Nederland

Opeens valt de wereld stil door een pandemie, en hoewel je wereld nu wel groter mag zijn dan je huis, leek het mij nog steeds wel zo relaxt om in eigen land vakantie te blijven vieren. Geen zorgen over dingen als code oranje, terugkomquarantaines en lokale lockdowns. En jawel: het bleek niet alleen relaxt, maar ook nog eens verrassend (en) fijn. Omdat ik me kan voorstellen dat je niet weet waar je moet beginnen als je gewend bent gewoon de Lonely Planet Takatoekaland te volgen, heb ik wat tips op een rijtje gezet. Lees verder

Als je huis je wereld is

Sinds deze week werken de Meneer en ik in schuin tegenover elkaar aan ons gezamenlijke bureau, Het Bureau. (Vroeger kon je daar eten, maar ja, tijden veranderen.) Leuke plek, en je kunt er lekkere koffie drinken, die je haalt bij de naastgelegen fuchsiaroze koffietent Bitchin’ Kitchen. Omdat Het Bureau niet helemaal geschikt is voor videobellen met collega’s, trekken we ons daarvoor soms terug in De Bovenkamer.

Onbijt en lunch halen we eigenlijk elke dag bij Chateau Frigo, en meestal eten we het op kantoor. Soms nemen we wat meer afstand van het werk door de maaltijden te gebruiken in Café Canapé, een klein stukje verderop. Je kunt daar comfortabel loungen, dus ook een fijne plek voor ’s avonds. Ons vaste koffietentje Bitchin’ Kitchen serveert dan lekkere hapjes en drankjes, en ze draaien er dan vaak films, maar je kunt er ook gewoon zitten met een boek. Lees verder

Stuck in the Matrix

Zo, nieuw jaar, nieuwe ambities. Ik zit alweer een paar jaar in mijn huidige salarisschaal, is het niet eens tijd voor een stapje omhoog? Hoe werkt dat ook alweer? Gelukkig is er een overzichtelijk systeem voor wie aan een Nederlandse universiteit werkt: het functie-ordeningssysteem.

Om te beginnen is er de functieniveaumatrix, een pdf met daarin een gigantische tabel met niet minder dan 115 functieprofielen. Oef, mijn functie blijkt drie verschillende niveaus te hebben, even mijn laatste salarisstrookje opzoeken, dan kan ik aan de hand van mijn salarisschaal mijn functieniveau opzoeken. Ondertussen werp ik een blik op de pdf met salarisschalen om te zien wat een bevordering zou betekenen. En dan nu eens kijken wat er voor werk aan de winkel is om door te kunnen groeien. Lees verder

Hallo robot

Het is bijna zover: het boek waar ik samen met Bennie Mols zo’n twee jaar aan heb gewerkt, ligt nu echt bijna in de winkel. Op 8 november is de feestelijke boekpresentatie, en vanaf die dag kun je uitgebreid lezen over echte robots en sciencefiction-robots, over robotknutselaars en robotwetenschappers, en over robots in het verleden en de toekomst. Meer informatie vind je op de website van Hallo robot!

Hallo Robot

Mijn bijdrage aan het wetenschapsnieuws, augustus 2017

In het dagelijks leven werk ik als communicatieadviseur en persvoorlichter bij de Universiteit Utrecht. De perfecte baan voor een schrijvende nerd als ik, want ik ben elke dag bezig met interessante verhalen over (bèta)wetenschap. Voor wie nieuwsgierig is naar wat ik zoal schrijf (en wat Utrechtse wetenschappers zoal uitvoeren): deze berichten heb ik in augustus 2017 de wereld in gestuurd.

Denkend aan Schier

Denkend aan Schier
zie ik grijze konijnen
rap door oneindig
grasland gaan,
rijen onstuimig
stuivende duinen
als zachte heuvels
aan den einder staan;
en langs de oneindige
Badweg verzonken
poppige huisjes
van dorp tot aan strand,
bunkers, het baken,
twee hoge torens,
berken en iepen
in een grootsch verband.
de zee ligt er ver
en de rust wordt er nimmer
door autogetoeter
of scooters verstoord
maar door alle bewoners
wordt de stem van toeristen
met hun eeuwige fietsen
gevreesd en gehoord.

(vrij naar Hendrik Marsman)

Schiermonnikoog

Mijn bijdrage aan het wetenschapsnieuws, juni 2017

In het dagelijks leven werk ik als communicatieadviseur en persvoorlichter bij de Universiteit Utrecht. De perfecte baan voor een schrijvende nerd als ik, want ik ben elke dag bezig met interessante verhalen over (bèta)wetenschap. Voor wie nieuwsgierig is naar wat ik zoal schrijf (en wat Utrechtse wetenschappers zoal uitvoeren): deze berichten heb ik in juni 2017 de wereld in gestuurd.

Een filmpje over hoe Hans Oerlemans de Morteratschgletsjer wil redden (en hoe hij op dit moment zijn aanpak aan het testen is op een zelfgemaakte babygletsjer:

Hallo Robot, hallo boek!

Stel je even voor: het is zomer 2015, je wilde altijd al schrijver worden, je eerste boek (of tweede, afhankelijk van of je je proefschrift meerekent) is bijna af, je verzamelt robots en houdt van nerdy dingen, en dan vraagt een van je favoriete wetenschapsjournalisten of je zin hebt om samen een boek te schrijven over robots.

“Goh,” zeg je dan, “interessant idee.”

Ondertussen, van binnen:

Natuurlijk zei ik ja. Wat dacht je dan? OK, het gaat ten koste van mijn vakanties en mijn sociale leven, en kost waarschijnlijk meer geld dan het oplevert, maar daar gaat het niet om. Schrijven! En robots! Die hele riedel die ik nu op feesten en partijen afdraai als mensen mij vragen of robots de wereld (of hun baan) gaan overnemen, die komt nu in uitgebreide, grappige, informatieve, onderhoudende vorm in een boek te staan. Met een voorwoord van de enige echte Ionica Smeets. En ik ben echt ZO FREAKING EXCITED.

Hallo Robot

Hoe echter het wordt, hoe cooler: we hebben inmiddels een heuse cover en een website en we zijn keihard aan het werk om ervoor te zorgen dat het in november in de winkels kan liggen.

Hallo Robot vertelt verhalen over de wetenschap en techniek achter de robots. Hoe werken ze? Wat kunnen ze? Wat kunnen ze niet? Wat willen we van ze? Hoe ver zijn ze al gekomen en wat belooft dat voor de toekomst? In Hallo Robot ontmoet de lezer zowel echte robots als sciencefiction-robots, maar ook de mensen achter de robots: de robotmakers en -ontwerpers, hobbyisten en professionals.

Je kunt ons volgen op Facebook voor allerlei toffe updates, en op pagina 36-37 van de najaarscatalogus van Uitgeverij Nieuw Amsterdam lees je er nog meer over. Wij zijn niet bang voor robots. Jij nog wel?

Mijn bijdrage aan het wetenschapsnieuws, mei 2017

In het dagelijks leven werk ik als communicatieadviseur en persvoorlichter bij de Universiteit Utrecht. De perfecte baan voor een schrijvende nerd als ik, want ik ben elke dag bezig met interessante verhalen over (bèta)wetenschap. Voor wie nieuwsgierig is naar wat ik zoal schrijf (en wat Utrechtse wetenschappers zoal uitvoeren): deze berichten heb ik in mei 2017 de wereld in gestuurd.

“Verrassingen zijn altijd mogelijk als je in een scheikundig lab werkt”: Marc-Etienne Moret vertelt over zijn ERC Start Grant (9 mei 2017)

“Met chemie kun je de nieuwe wereld maken”: Bert Weckhuysen in de eerste aflevering van Captains of Chemistry (24 mei 2017)

“Niet al het bosherstel is gebaseerd op best practices, en dat wil ik veranderen”: Oratie van professor Jaboury Ghazoul op 12 juni (31 mei 2017)