Lady Geek schrijft: Oorlogsbrieven

Vanochtend stond ik al om half 6 naast mijn bed, maar met goede reden: vanaf 6 uur vanochtend was ik live te horen op het NOS Radio 1 journaal! Tussen 6 en 9 uur was ik samen met mijn co-auteur Lisanne Mathijssen elk half uur een paar minuten live in de uitzending om te vertellen over ons boek Oorlogsbrieven. Heb je interesse en wil je op de hoogte blijven over het boek? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief!

briefhoofd-header

Bowlen met een astronaut – voor de wetenschap!

Een paar weken geleden ging ik bowlen met astronaut André Kuipers. Gewoon, omdat het kon. Leuk! Zou je denken. Maar het was pijnlijker dan verwacht. Bowlen voor de wetenschap is geen pretje. Woensdagavond komen we op tv, hier zie je alvast de super special secret foto-preview. Lees verder

Uit een ander soort kast

Jongens. Ik moet jullie wat vertellen.

Ik sta morgen op een boot met 70 andere hoogbegaafde homo’s. En dat voelt nogal als uit de kast komen.

Niet vanwege de homo’s. Hoewel het voor sommige lezers toch nog nieuws zal zijn dat ik niet alleen op mannen val, is dat een kast waar ik een jaar of tien geleden al korte metten mee maakte. Nee, deze kast is een andere. Ik ben hoogbegaafd. There, I said it.

De Gay Pride is wel een perfecte gelegenheid om uit de hoogbegaafdheidskast te komen, want er zijn best veel overeenkomsten tussen die twee labels, ‘homo’ en ‘hoogbegaafd’. Het zijn allebei termen waar mensen een bepaald beeld bij hebben, niet altijd positief, en niet altijd kloppend met de werkelijkheid. Ik val op vrouwen, maar ik draag geen tuinbroeken en ik speel geen rugby. Ik ben hoogbegaafd, maar ik ben niet arrogant over mijn intelligentie en ik heb geen perfect geheugen (verre van, zelfs). Maar ik ben soms wél een irritante betweter en ik heb wél gejuicht toen Ellen Page uit de kast kwamLees verder

Schatzoeken in je computerarchief

Bij het opruimen van mijn computer kwam ik een immense hoeveelheid oude zooi tegen. Je weet wel, in van die geneste mapjes: “Nog op te ruimen” > “diversen” > “oude computer” > “zooi” > “Uitzoeken” > “Uitzoeken-1” > “archief” > “Mijn Documenten” > “ouwe zooi” > “van usb-stick” en zo nog een paar niveaus verder. Maar wat een goudmijntje met prachtige retro-dingen ik daar tegenkwam!

Zo waren daar bijvoorbeeld irc-chatlogs uit de periode 2000–2002, zelfgeschreven fanfiction van My So-Called Life, foto’s waarop ik verkleed ben als Posh Spice, bladmuziek van de musicalaflevering van Buffy the Vampire Slayer, midi-files van de liedjes uit Transport Tycoon, zelfgemaakte Winamp skins, het complete script van De Kleine Zeemeermin, een flinke hoeveelheid ongesorteerde mp3’s (kennen we deze nog? en deze?), en mijn eindexamenwerkstuk geschiedenis uit 1998. (Bonuspunten voor het dankwoord dat ik als 15-jarige schreef: “Hierbij wil ik ook nog mijn moeder bedanken omdat ze steeds naar Zwolle gereden is om boeken voor me uit de bieb te halen en me ook een paar nuttige tips gegeven heeft.”)

Een van de juweeltjes die ik tegenkwam in mijn map met oude, ongesorteerde attachments is onderstaande tabel. Nerdhumor uit 2001! Lees verder

Ik ben Nieske en mijn Erdős-getal is vier

Hallo. Mijn naam is Nieske en mijn Erdős-getal is vier. Mijn wattes, hoor ik je denken? Ja gewoon, mijn Erdős-getal! Oftewel: de afstand tussen mij en wiskundige Paul Erdős, gemeten in stapjes van publicatiepartners. Mijn promotor heeft een paper geschreven met iemand die een paper heeft geschreven met iemand die een paper heeft geschreven met Paul Erdős. Drie stappen dus. En aangezien ik uiteraard met mijn promotor heb gepubliceerd, is mijn Erdős-getal vier.

Erdos

Als je wel eens een wetenschappelijke paper hebt gepubliceerd, kun je ook je eigen Erdős-getal uitrekenenen, hoewel er best een kans is dat je zelf niet in de database staat (zoals ik) en je dus je dichtstbijzijnde wetenschapper van enige significantie moet nemen als startpunt.

De volgende stap is een Erdős-Bacon-getal bemachtigen: de som van je Erdős-getal en je Bacon-getal. Logischerwijs is je Bacon-getal hetzelfde principe, maar dan met het aantal stappen tot Kevin Bacon, gemeten in filmsamenwerkingen. Wie heeft er connecties in de filmindustrie?

Hoe vaak schrijf je eigenlijk nog?

schrijvenTwee weken geleden viel ik van de trap omdat ik met mijn slaperige ochtendhoofd mijn iPhone zat te bepotelen in plaats van om me heen te kijken. Wat ik in plaats van mijn iPhone wél wist te unlocken was mijn rechterduim.

schrijven(Even terzijde: het is natuurlijk geen nieuws dat nerdzijn ongezond is, maar ik dacht dat dat meer lag aan de koude pizza, lauwe cola en gebrek aan lichaamsbeweging, niet aan het feit dat de nerd niet de traptreden checkt maar wel zijn Twitter.)

schrijvenDat gaat natuurlijk op termijn vanzelf over, zo’n gekneusde duim, maar onhandig is het wel. De meeste dagelijkse dingen kan ik inmiddels weer pijnloos doen, en vrijwel alles wat met rechts nog niet lukt (verpakkingen openmaken en knoppen indrukken bijvoorbeeld) kan ik wel aardig met links opvangen. Maar iets waarbij dat echt niet kan is schrijven. En dat blijkt nou juist onverwacht pijnlijk te zijn met een gekneusde duim.

schrijvenHet valt me nu wel op hoe weinig ik eigenlijk schrijf. In de afgelopen twee weken waren dat eigenlijk alleen wat wenskaarten voor verjaardagen en geboortes, een paar boodschappenlijstjes en een incidentele handtekening. Aantekeningen tijdens overleggen maak ik liever op mijn laptop. Brieven zijn vervangen door mails en smsjes.

schrijven

schrijven

Ligt dat nou aan mij? Of schrijft u tegenwoordig ook zo bijzonder weinig, lieve lezer?

Een LEGO-volle zaterdag

Afgelopen zaterdag stond ik al om kwart voor 7 naast mijn bed. Maar alle verloren slaap was vergeven en vergeten toen twee opblaasbare lego-bejaarden me twee uur later welkom heetten op de regiofinale van de FIRST LEGO League Brabant, waar ruim 30 piepjonge teams kwamen strijden met hun zelfgebouwde en zelfgeprogrammeerde LEGO-robots.

Als lid van de negenkoppige technische jury beoordeelde ik het technisch ontwerp en programmacode van alle robots. En wat een gave robots waren het! De deelnemers waren tussen de 8 en 14 jaar. Best een groot verschil: van echt kleine kinderen tot opgeschoten pubers, compleet met snorharen en alles. Maar zowel bij de jonge als de wat oudere teams waren best wel indrukwekkende robots te vinden!

De teams stonden voor een flinke uitdaging. De robots moesten op een speelveld diverse opdrachten uitvoeren: een stoel halen en terugzetten, een bowlingbal gooien, in balans blijven terwijl ze over een instabiele brug reden, een medicijnflesje van een bepaalde kleur pakken, en zo nog een paar taken. Sommige robots waren heel basic en konden vooral heen en weer rijden, maar er waren bijzondere robots bij met kleursensoren en complete if-else-constructies.

Naast de jury-rondes mochten de teams (of beter gezegd: hun robots) ook nog allerlei wedstrijden spelen tegen elkaar. De teams en hun supporters waren superfanatiek! De robots werden aangemoedigd alsof het een voetbalwedstrijd tegen onze oosterburen was.

De LEGO League was het vroege opstaan meer dan waard. Ik heb veel toffe robots gezien, veel gemotiveerde kinderen gesproken, veel cijfertjes en beoordelingen bedacht en juryformulieren ingevuld, en geprobeerd een zo goed mogelijk oordeel te vellen. En dat is nog best lastig als er zoveel goeds langskomt! Gelukkig had ik op de terugweg nog net genoeg tijd om een warme snack te halen voor in de trein op weg naar huis. Wanneer zouden de eerste railcatering-robots ingevoerd worden?

Een harde schijf vervangen, Lady Geek-style

Afgelopen voorjaar kocht ik een fantastische nieuwe harde schijf voor mijn vier jaar oude laptop: een hybride HDD/SSD. Voor wie dat niet zoveel zegt: een combinatie van flashgeheugen (zoals op een USB-stick) en harde schijf (zoals in je computer), die daardoor én snel (zoals de flash) én betaalbaar (zoals de schijf) is. Een paar maanden later kocht ik een nieuwe laptop, en ook al is die een stuk sneller dan de oude, toch miste ik mijn hybride schijf. Vanavond verving ik de één door de ander. Dat ging niet zonder hindernissen. Dit is wat er ongeveer gebeurde. Een combinatie van handleiding en detective, in 10 stappen.

(Proloog: gisteravond 22:00. Ik schroef mijn hybride schijf in een externe schijfbehuizing en kopieer ’s nachts één-op-één de harde schijf van mijn laptop naar de externe schijf met Carbon Copy Cloner.)

Vanavond 19:30. Ik zet mijn laptop uit, haal wat schroevendraaiers uit de gereedschapskast en pak de handleiding van iFixit erbij op mijn telefoon. Ik begin met het losschroeven van de kleine schroefjes onderop mijn laptop – althans, dat is de bedoeling. Ik krijg de krengen met geen mogelijkheid los.

Lees verder

Wat doet een Lady Geek in de wildernis?

Ik vertelde het gister al: ik heb drie weken in de wildernis in Canada gekampeerd. En die wildernis was af en toe nogal wild. Meestal stonden we op campings zónder douches, warm water, doortrekwc’s en elektriciteit, maar mét eekhoorns, bergbeekjes en beren. Op één camping was er niet eens drinkwater. Daar moest je het water eerst een minuut koken voordat het drinkbaar was.

Eigenlijk hou ik best van het stoere leven: hout hakken, kampvuurtjes stoken, marshmallows roosteren, worstjes bakken als ontbijt, over rotsen klauteren, in koude bergmeertjes zwemmen, over steile bergpassen rijden, op gletsjers wandelen.

Maar hoe doe je dat als nerd, zonder stroom en internet? Digitaal gezien kom je niet zo ver, maar je houdt jezelf bezig met puzzelsspelletjes en slimme boeken en je houdt zo nu en dan eens wat cijfers en statistieken bij (langste trein die we zagen: 181 wagons). Met een auto-oplader hou je je smartphone opgeladen, voor eerdergenoemde spelletjes en voor de zeldzame internetgelegenheden die je onderweg tegenkomt.

Als je het niet trekt, kun je altijd nog op Canadese wijze gaan kamperen (ja, de achterkant van dit monster is een camper-gedeelte)

En hoe kom je dat soort ontberingen door als dame? Eigenlijk is dat niet eens zo heel moeilijk. Ook in een bergbeekje kun je je benen scheren (hoe koud het ook is). Ook in een rokje kun je door een bos wandelen (mits niet flodderig). Ook op een gasstelletje kun je fatsoenlijke maaltijden koken (met enig oefenen). En ter compensatie voor drie weken op wandelschoenen, gympen en slippers kreeg ik bij terugkomst in Vancouver een paar belachelijk hooggehakte pumps cadeau van mijn lief.

En om jezelf te verwennen ga je tussen de provincial en national parks door soms naar een luxe camping, zo eentje met wifi en stroom en wasmachines en warme douches.

Hoe doe jij dat op vakantie, zonder internet of hoge hakken?